Reisverslag IJsland augustus 2009

[luc boxer]

Ik zal er eens stilaan aan beginnen, hoe het komt dat er een 4x4 wagen bij is kan je hier lezen bij onze voorbereiding.
http://forum.bmw-mc-vl.be/phpBB/viewtop ... 10&t=24816

[luc boxer]

--------------


Maandag27/07/2009
Het was zo ver dat we onze motoren naar de Rotterdamse haven konden brengen. Ons werd gezegd dat het best is om de motoren zo kort mogelijk voor vertrek in de haven te laten staan.
De vrachtboot vertrekt dinsdag 27/07/2009, dus maandag rond de middag waren we ter plaatsen.
http://www.mainport-rotterdam.com/
Na dat het nodige papierwerk was afgehandeld zat de sfeer er bij alle drie al goed in.

Daarna was het al veel minder toen we de motoren met sleutel op het contact moesten achterlaten.

En dinsdag zitten de motoren hier ergens tussen richting Reykjavik.

Zondag 09/08/2009
Eindelijk is het vandaag zo ver en kunnen we vertrekken. Ik heb met de rest van de groep Dirk, Johan, Sven & Floor afgesproken rond 18u30 in het treinstation van Roosendaal niet zo ver hier uit de buurt, dus nog tijd om alles rustig in te pakken en om nog enkele Belgisch frietjes te steken dat ik meestal op reis het meeste mis. Oeps na mijn madam natuurlijk. die nog wel mee is gegaan tot Roosendaal om daar afscheid te nemen van iedereen. Ons avontuur begon al op de trein toen bleek dat onze tiketten niet voor iedereen in orde waren en na een extra betaling kwam hiervoor kwam dit nog wel goed. Rond 19u45 waren we ruim op tijd in Schiphol waar we rond 22u het vliegtuig in konden dat om 22u25 vertrok.
Ongeveer drie uurtje later land het vliegtuig op keflavik airport, plaatselijke tijd is -2u dus rond 23u25 i.p.v. onze tijd 01u25. Na het afhalen van onze bagage ging Sven&Floor bij de verhuurfirma Hertz hun documenten in orde maken voor hun 4x4 huurwagen een Toyota Landcruiser en werd deze nagezien op eventuele beschadiging.

Maandag10/08/2009
Zo was het al een mooi uur in de nacht eer we konden vertrekken richting Reykjavik waar we een jeugdherberg hadden geboekt omdat we rond dit uur niet aan onze motoren konden waar onze tenten op vast zitten. Naar Reykjavik rijden was maar een kleine 50km maar eer we konden gaan slapen was het toch al 3u plaatselijke tijd. Zeer kort geslapen om 6u was ik wakker het was hier veel te warm, ben nog even blijven liggen maar rond 7u was iedereen ook wakker. Even snel wakker douchen en een stevig ontbijt erbij zodat we rond 9u er klaar voorwaren. Voor onze motoren moesten we ons eerst bij het kantoor van Samskip aanmelden en dan moesten we naar het douanekantoor dat niet meer op dezelfde plaats was gelegen dat op ons plan stond maar een 20km verder was verhuist. Gelukkig hadden we Sven&Floor die hier voor ons taxi speelden, anders moesten we onze zoektocht met het openbaarvervoer doen en dan had het zeker veel langer geduurd. Eens het douanekantoor gevonden kon hier het papierwerk beginnen, we werden wel van het ene naar het andere loket gestuurd het was hier voor iedereen duidelijk een zware maandagmorgen maar uiteindelijk kwam het toch in orde. Daarna terug naar het Samskip kantoor en dan naar de haven voor onze motoren. Nadat we dachten dat deze in houten kisten zouden zitten bleek dat de drie motoren in één container stonden. Het was wel spannend afwachten, maar zeker een blij weerzien.

Alles moesten we zelf los maken en uitladen.

Alles eerst even controleren of alles in orde was met de motoren, onze bagage in de huurwagen en Johan & Dirk hadden een valies mee wat wel raar is voor motorrijders maar later op de reis komen deze nog zeer goed van pas.

Motorkledij aan en rond 12u30konden we aan ons avontuur beginnen. De snelste weg uit Reykjavik om de rust op te zoeken is eerst via de ringweg en dit ging prima bij mooi en een warme 17°C ook de politie langs de weg met de motor en speedgun begroete ons zeer vriendelijk, alleen de huurwagen niet. Het westen van IJsland stond als eerste op ons programma en ter hoogte van Saubaer konden we de ringweg verlaten via de mooie routen 47 rond Hvalfjörôur.

Ter hoogte van Kalastaôir begonnen bij enkelen de magen te ronken en konden we hier al snel de frietjes eens proeven, en ze waren prima.

Eens terug op de route kregen we ons eerste IJslandse doopwater over ons maar nog geen 5minuten later was het al gedaan. In Borganes hebben we gestopt voor wat voedsel inkopen te doen en via route 54 richting Snaefellsnes, op deze route kregen we voor 15 minuutjes water over ons maar weer snel was het over. In Amarstapi zetten we voor het eerst onze tenten neer en maakte Sven nog een prima maaltijd voor iedereen klaar en hier kwam de valies al van pas als tafel.

We vonden hier ook nog een gezellige bar aan deze camping maar het IJslandse viking bier is maar pover tot Johan zag dat je hier ook witte wijn kon kopen en deze was wel prima zodat we rond 23u30 onze tentje maar terug gingen opzoeken het werd rond dit uur ook donker, zo waren we al snel in dromenland.
Dinsdag11/08/2009
Rond 6u30 was ik al op, en één voor één volgde de rest zodat we na een koele verfrissing er was geen warm water op deze camping we rond 8u allen fris aan het ontbijt konden beginnen. Eerste gesprekken was hoe we de volgende dagen onze tenten gingen plaatsen, dit had te maken met dat de ene al wat meer decibels produceerde dan de andere. Ik heb prima geslapen en heb daar helemaal niets van gehoord. Daarna werden de tentjes ingepakt op een zeer relaxt tempo zo dat we rond 10u terug op weg waren en route 574 volgden langs Snaefellsjökull een oude vulkaan ( 1446m) waarvan de krater vrijwel geheel schuilgaat onder een kleine ijskap en waarvan de westzijde grotendeels is bedekt met lava.

Hier werd ook al snel een stop gehouden bij Malarrif.

De route langs de kust is mooi en het weer was prima zo’n 15°C, in Ólafsvik gingen we eens kijken waar het was voor een whale watching tocht maar daar waren ze van vorig jaar al mee gestopt en volgens de vissers hier kan je dit enkel nog in Husavik of Reykjavik beleven.

Dan maar verder, en in Grundarfjördur speelden we een stevige champignonsoep naar binnen en achteraf gezien de beste die we gegeten hadden op onze reis. Vele onverharde wegen op de kaart zijn ondertussen al met asfalt bedekt, sommige nog zeer recent van juli 2009 en dit neemt wel wat van zijn scharmes weg. Zo besloten we om de oude route rond Kolgrafafjörôur te rijden i.p.v. de brug (route 54)om toch zo wat gravel te kunnen rijden.





Deze route had het redelijk zwaar te verduren gekregen, zo was er onderweg al wel een brug weggespoeld maar het rond rijden ging ook prima. Daarna kwamen we terug op route 54 richting Stykkishólmur waar we de boot hadden gereserveerd die om 15u30 vertrok. Reserveren is een verplichting en dat doe ik niet graag op vakantie maar deze was zeker niet zinloos als we zagen dat niet iedereen mee mocht op deze boot wegen volzet. Met een tussenstop op het eiland Flatey, vroeger een belangrijk cultureel centrum waar nu nog slechts twee boerengezinnen permanent op wonen. Het oude dorpje is grotendeels gerestaureerd en de meeste huizen fungeren nu als tweede huis en worden alleen ’s zomers bewoond.


http://img188.imageshack.us/i/flatey.jpg/
Daarna vaart de boot verder tot Flókalundur waar we de route rechts langs de kust volgde om enkele kilometer verder onze 2de camping te nemen met mooi uitzicht op de Vatnsfjörôr.

Sven begon weer aan ons avondeten en doordat er hier wat wind was kwamen de valiezen weer goed tot hun nut om uit de wind te koken.

Daarna zochten we weer de plaatselijke bar op, maar om 23u gingen hier de deuren toe en dan na een lekker warme douche onze tentjes maar in na een geslaagde dag met mooi weer.
Woensdag12/08/2009
Om 7u opgestaan en in onze groep zitten wel enkele joggers maar enkel de vrouw van de groep ging een rondje lopen, de rest nam een verfrissing en zorgde voor het ontbijt. Vandaag stond er toch redelijk wat gravel routes op het programma maar eerst volgde we nog route 62 langs de kust en op Kleifaheiôi zaten we in de wolken bij 7°C.





Eens terug beneden was het zicht weer prima en namen we route 612 met een eerste stop aan onze jacht, maar deze heeft nog een beetje onderhoud en een likje verf nodig.

Iets verder op deze route komen nog een museum tegen en dan naar IJslandse langste seacliff van 14km in Látrabjarg en tot meer dan 400m hoge rotskust van Bjargtangar. Het is een van de grootste en bekendste volgelrotsen van IJsland. Het is al laat op het seizoen maar hier vind je zeker nog het langst de papegaaiduikers voor ze het land verlaten.



Koekoek hier zitten er nog.

De route loopt hier ten einde op deze Cliff dus moesten we terug, maar in de ander richting is het net even mooi maar vooral ook fun.

Wat verder op deze route kwamen we onze eerste motorrijders tegen.

Het waren BMW rijders uit Italië er was een R100GS bj 86 en die had al wat landen afgereisd.

Na wat sterke verhalen reden we ieder onze weg verder tot we terug op route 62 waren en hier richting Patreksfjörour waar we halt hielden voor etenswaar en zelfs ook voor onze wijnvoorraad.
Volgens Johan bracht ik hen hier op het slechte pad, hij kreeg al draainissen.

Maar Johan krijgt die draainissen ook bij het zien van dit bord. (kleine tankinhoud op de Honda)

Gelukkig heeft hij reserve bij dat hij regelmatig heeft kunnen gebruiken.

Daarna reden we route 63 af tot aan route 60, en hier konden we kiezen links naar de Fjallfoss of recht terug naar de camping.

Na wat overleg vond iedereen het een geslaagde dag en houden we de Fjallfoss voor morgen en reden we terug richting camping waar we rond 20u30 aankwamen. Terug zorgde Sven voor het eten en werden we om 23u uit de bar gezet.
Donderdag13/08/2009
Rond 7u30 opgestaan, de joggers van de groep waren vandaag al met zijn drie.

Achteraf is het wel bij deze keer gebleven op de reis. Daarna was het weer tijd voor ontbijt en de tentjes af te breken zodat we gelijk op de gravelweg 60 naar de Fjallfoss konden vertrekken. Een mooie route maar tussen al deze vergezichten voelden we ons als motorrijder maar een klein stipje.

De Fjallfoss is al gelijk één van de hoogtepunten van de dag.





Onderweg geeft deze route mooie uitzichten.


Maar eens te Pingeyn krijgen we terug asfalt onder de wielen tot in Isafjördur en daarna is het afwisselt gravel, asfalt. Al de fjorden hier afrijden geeft mooie en afwisselde uitzichten.

En de wolken spelen hier altijd wel bij mee.

Onderweg zien we een mooi voorbeeld van de betrouwbaarheid van de mensen hier was een tafel voorzien met verrekijker om de zeehonden te bekijken.



Ik denk dat hier in ons land dit niet te lang zal blijven liggen, bij hen vragen ze enkel om iets hierover in hun boekje te schrijven.

De route verder langs de kust blijft mooi.

En eens aan de Mjòifjörôr is de gravelweg iets vochtiger en geeft hij de motoren een mooi off-road uitzicht.



Daarna blijft de route mooi, maar is het gedaan met gravel tot in Hòlmavik waar we onze tenten gingen plaatsen. Maar doordat het begon te regenen besloten we eerst iets te gaan eten, en dit duurde wel wat langer dan voorzien ik en Dirk handen lams besteld maar achteraf bleek deze niet meer voorradig te zijn en de jobstudent die ons dit moest komen melden had dit aan de verkeerde tafel gezegd. Nadat we achter onze lams gingen vragen waar die bleef kwam deze vergissing aan het licht, en mochten we gratis iets anders van de menukaart kiezen. Achteraf was er nog wel meer niet aangerekend zoals de soep en de koffie die iedereen had gegeten, dus dit was een zeer goedkopen maaltijd en ondertussen was het ook over met regenen en rond 22u werden de tentjes gezet.

Met nog wat nagepraat van de dag kroop iedereen rond middernacht zijn tentje in.

Vrijdag14/08/2009
Iedereen sliep wat langer en tussen 8 & 9u kwam iedereen uit zijn tent gekropen. Vandaag stond er weer een mooi stukje gravel op het programma en keren we s’avonds terug naar dezelfde camping maar eerst ons ontbijt, alles weer zeer relaxt zodat we rond 11u waren vertrokken langs route 643 naar route 645 rond de steingrimsfjörôur en tussen Hella en Drangsnes hielden we een stop bij een archeoloog, deze waren opgravingen aan het doen van waar ze vroeger de walvissen opensneden waar ze ondermeer hun olie van gebruikten, men kon ook nog zien waar ze de metalen kuipen en andere voorwerpen maakten, maar ook waar ze de mensen begraven enz,enz….

Zeer leuk om zo onverwacht een privé gids te hebben, en vragen te stellen. Nu walvissen zitten hier voldoenden en we hadden 14 dagen vroeger op deze plek moeten zijn toen was er tijden hun opgravingen zonder dat ze het echt hadden gemerkt een blauwvin walvis aangespoeld en hebben ze met veel man en macht deze terug het water ingetrokken. (was leuk geweest om daar net te zijn) De archeologen hier moeten het hebben van sponsoring, de regering betaald hen hier niet voor IJsland heeft weinig of geen interesse in wat er vroeger hier allemaal is gebeurt. Gelukkig vinden ze sponsoring maar de moeilijke tijd dat IJsland tegemoet gaat zien deze mensen zeer somber in. Het was een gids waar we nog uren, dagen mee konden verder praten maar we wilden nog wat verder rijden.

En aan Drangsnes was al een volgende stop voorzien bij een heksenplaats.



Daarna konden we een zeer mooi stuk rijden langs de kustlijn die verder ging in route 643, zeer mooi zeker bij dit mooi weer.

Met nog wel enkel stops zijn we de route blijven volgen tot Djúpavik dat vroeger een flinke vissersplaats was, maar waar nu nog maar een verlaten haringfabriek te zien is.


http://img179.imageshack.us/i/djupavik.jpg/

Hier speelde we ook weer een lekkere warme soep naar binnen en Johan was moe het was toen al 15u30 en hij besloot om rustig terug naar de camping te rijden die nog wel een eindje terug was, en de rest van de groep reed nog wat verder Noordwaarts tot aan Gjögur dit was ook nog zeer mooi rijden en dan hebben we voor Johan hier maar een stukje gefilmd.
http://www.youtube.com/watch?v=Vz96FDy0 ... rofilepage[/video]

Eens in Gjögur was het ook voor ons tijd om terug te rijden naar de camping de terugweg in de andere richting is natuurlijk ook zeer mooi en dit aan een stevig tempo het off-road rijden gaat elke dag beter en beter maar mijn GSA protesteerde zodat op een gegeven moment mijn as van mijn middenbok het begaf, deze was los doorgebroken nadat deze al meermaals de grond had geraakt en na de nodige spanbandjes kon ik terug verder gas geven. Eens terug op de camping bleek Johan er ook nog maar net te zijn maar hij had het rustig aan gedaan. Sven ging voor de groep een mooi stuk walvis klaarmaken.

Zeer lekker natuurlijk, en met een goed flesje wijn erbij nog beter.

Tot in de late uurtjes, en het begon dan ook wat frisser te worden maar daar hadden we ook een oplossing voor.

Voor de plaatselijke zwemplaats met douche was het al veel te laat, dus werd het maar een kattenwasje maar moe en voldaan was iedereen weer snel in dromenland.
Zaterdag15/08/2009
De zon scheen al vroeg op onze tenten en iedereen was hier van aan het genieten. Na ons ontbijt en douche maakten we een praatje met Belgen die hier voor twee maand verbleven op IJsland, en dit was niet hun eerste maal dat ze dit deden en handden hun vrachtwagen daar dan ook speciaal voor ingericht. Witte vrachtwagen links op de foto.

Mooi ingerichte vrachtwagen met alles erop en eraan, Dirk hield er wel een stevig kap op zijn voorhoofd aan over hij had zich niet diep genoeg gebukt bij het binnengaan van de vrachtwagen. Daarna stond er een bezoek aan het museum hier in Hólmavik op het programma.

Zo was het 13u toen we aan onze trip begonnen. We volgden de mooie route 61 langs de Gálmaströnd, Kollafjörôr en de Bitrufjörôur, hier waren wegenwerken bezig met diepe keien en Dirk had dit te laat gemerkt met als gevolg dat hij het water van de Bitrufjörôur van bijna iets te dicht ging bekijken maar gelukkig liep het net goed af. Ter hoogte van de Hrútafjörôur kwam er een sterke wind op en het was nog wel goed weer zo’n 10°C maar door de sterke wind voelde het wel frisser aan. Eens aan Melar was het een stuk van de ringweg 1 tot aan route 716-717 naar Borgarvirki. Borgarvirki (Citadel) is een merkwaardige partij rotsen en 10 tot 15 meter hoge basaltzuilen , waarop de resten van een voormiddeleeuwse versterking liggen. Het is de enige vesting van het land.

Daarna route 711 richting Hvítserkur. Hvítserkur is een 15m hoge rotsformatie in zee, met wat fantasie kun je volgens de IJslander hier een prehistorisch dier in herkennen en volgens een oude legende is het een trol die bij zonsopgang in steen veranderde. Hvítserkur betekent wit shirt aan de vogelpoep dus voor ons gewoon een steen vol poep.

Daarna besloten we een camping iets verder weg van de kust te gaan zoeken omdat hier nog steeds veel wind was, en ik wist hier in de omgeving nog wel eentje van twee jaar geleden.
http://www.centrum.is/~daeli/english/index.html
Na dat we onze tenten hadden geplaatst

konden we hier binnen koken en rustig wat napraten, tot er hier plots veel volk binnen kwam. Dit was een IJslandse familie die hier hun drie jaarlijkse bijeenkomt, hielden en we mochten daar gerust tussen blijven zitten het ging plezierig worden vertelden ze ons. We zagen ook dat er vele muziek instrument bij hadden en anderen hadden dan weer heel veel drank bij, dus deden wij onze wijn ook open om niet uit de toon te vallen.

We kregen zelf een blad vol IJslandse tekst om de liedjes luidkeels mee te zingen, maar daar was meer dan alleen maar wijn voor nodig.

Dit feest duurde nog wel tot in de vroege uurtjes maar wij hebben vroeger onze slaapplaats gezocht omdat we morgen het binnenland willen intrekken en daar willen we nuchter voor zijn.
Zondag16/08/2009
Ik was rond 7u op, maar om wat beweging in de andere tenten te vinden was het nog veel te vroeg zo tussen 8&9u begon er pas wat beweging in te komen. Alles was weer zeer relaxt, douche, ontbijt, praatje met de IJslanders van het feestje gisteren en zo rond 11u waren we weg. Het was wel zondag vandaag maar in Blönduós gingen we nog eerst wat voedsel voorraad opslaan, uitgezonderd een groter benzinestation was er niets open maar onze kok Sven vond daar wel voldoende om weer wat lekkers voor ons te koken. Langs de 731 en de 732 verlieten we de bewoonde wereld.

Bij een stop bleek Sven nog alleen in de 4x4 te zitten.

Floor moest een plasje doen en Sven liet ze maar wat terug aan jogging doen naar de groep.
Gelukkig was er wel iemand die zich opofferde om haar te gaan halen.

En we konden terug verder de route ging over op de F35

Uitkijkpunt aan Afangafell



Johan voelt zich prima met dit escorte.

Zien we daar wat verder een windje opkomen?

Kleintje deze keer, maar wel voldoende stof.





Hier namen we afslag F735 naar Hveravellir.







Hier aan deze bronnen gaan we onze tenten plaatsen.





Redelijk vroeg vandaag zo rond 16u stonden onze tenten al en hadden we nog tijd genoeg om in de omgeving een kijkje te nemen.


Sommige namen een verfrissing (verwarming)

Andere een schoonheidslaapje.

En Sven zorgde weer voor een goede maaltijd.

Deze camping heeft een klein barrakje waar je kunt binnen zitten, maar vooral de tot best verkozen whisky van het jaar.

Dit maakte er een kort maar krachtige avond van zodat iedereen rond 22u30 naar zijn tentje verlangde.
Maandag17/08/2009
Om 5u was ik al op en rond dit uur is er op heel de camping nog geen beweging te zien, maar rond 6u kwam hier en daar wel eens een zombie te voorschijn. Rustig een wandelingetje gaan maken of er nog wat te zien was, en ja hoor nog zombies.

En rond 8u ben ik de anderen dan toch maar even gaan wakker maken ze lagen ten slotte er al vroeg in.
Het ontbijt buiten was redelijk aan de frisse kant hier maar dat maakte iedereen snel wakker. Na het inpakken van onze tenten reden op het einde van de F735 de F35 een stukje verder zuidwaarts.

Het off-road rijden ging bij iedereen goed, dus was iedereen akkoord om wat kleinere wegen op in te slaan zoals de F347 naar Kerlingarfjöll dit is de naam van een zeer kleurrijk gebergte met veel ryoliet.
Maar de weg er naartoe daar kunnen ze nog goede buschauffeurs voor gebruiken.

Mooie route en de 4x4’s genieten hier ook van.

Ten einde de brede weg komt men een mooi camping tegen van waaruit de wandelaars hun tocht vertrekken. Wil men met de moto of 4x4 verder dan gaat het hier wat steiler bergop en bergaf.

Maar het uitzicht is prachtig daarboven.

De hoogste toppen zijn de Snaekollur (1477m) en de Loômundur (1420m) in het oostelijk deel. Het gebergte dankt zijn naam aan een 25m hoge, donker gekleurde zuil in het westelijke deel van het gebergte, dat Kerling (oude vrouw) heet. Maar de mooiste is de Kerlingarfjöll met zijn warme modderpoelen en stoombronnen, die soms midden in de sneeuw liggen. Voor mezelf vond ik dit het mooiste gebied van IJsland en mooier dan het toeristische Landmannalaugar.



We konden zien dat de route nog iets verder ging, maar voor Dirk was het hier mooi genoeg en genoot van de omgeving. Johan en ik reden nog verder.

Tot we uiteindelijk tegen onze zin niet verder mochten.

Dan maar een stukje te voet gaan kijken.




Dirk had ondertussen gezien dat de weg best te doen was en kwam later terug bij de groep om ook een kijkje te nemen en had daar zeker geen spijt van. Een beetje vettig de weg maar best ok.

Puur genieten, zeker in deze omgeving.







Zonder erg moesten we hier wel dezelfde weg terug naar beneden.



Na de F347 de F35 verder zuidwaarts, en onderweg kwamen we naast de route nog een 8km track tegen langs Hvitárvatn met een doorwatering maar Johan vond het verstandiger om langs de F35 verder te rijden en geen doorwateringen te doen indien het zonder ook kan.

En daar was hij zeer blij mee.

Onderweg moet er ook wel eens gestopt worden als anderen hun hobby beoefenen.


De F35 stopt aan de bekende Gullfoss, IJslands mooiste watervallen. Het water valt in twee trappen, die haaks op elkaar staan, ruim 32m naar beneden.

Naar deze toeristische plaatst, kwamen we nog eens motorrijders tegen, Denen op KTM’s.

En andere komen dan weer met iets groter af.

Van hieruit is het niet ver naar Geysir ongetwijfeld de bekendste springbron van IJsland en misschien wel van de wereld. Naar hem zijn alle andere geisers in de wereld genoemd.



Onderweg hadden we af en toe eens een beetje regen maar toen we op route 30 op zoek gingen naar onze volgende camping deden ze de sluizen pas echt open.

En na een tijd zoeken hield iedereen het voor bekeken en leek het een goed moment te zijn om eens ergens binnen te slapen, zo kwamen we bij een guesthous terecht waar we een warmwaterbadje buiten voor ons hadden maar na teveel regen we toch maar naar de binnen douche vluchten. Daarna viel iedereen snel op zijn eigenkamer in slaap.

[luc boxer]

Dinsdag18/08/2009
Om 8u was er ontbijt voorzien in het guesthous maar daar moest ik iedereen wel voor wakker maken. Nadat alles ingepakt was zijn we eerst naar Selfoss gereden om voedselvoorraad. Hier informeerden we gelijk ook naar de weersvoorspellingen en die waren avontuurlijk te noemen, er ging namelijk over het zuiden en midden IJsland een regen en stormwind over komen. De oogjes van Dirk en Johan schreven boekdelen, welkom in IJsland. Van Selfoss reden we naar route 26 terug het binnenland in en hier was de stormwind al, Johan werd hier van de weg geblazen en kwam in de gracht terecht. Sven en Floor zagen dit gebeuren maar waren zo geschrokken dat ze dit maal zelf gewoon vergeten waren een foto te nemen, maar Johan had blijkbaar al meer grachtervaring en enkele meters verder kwam hij er gewoon terug uitgereden gelukkig voor hem zonder vallen en voorral zonder water in de gracht. De wind was zeer goed te voelen, Dirk en ik hebben het voordeel dat onze motoren wat zwaarder zijn tegenover die van Johan. Aan het begin van route F225 richting Landmannalaugar konden we ons staand amper recht houden.

Ondanks de wind is de F225 een prachtige route met veel lavazand.

Eerst even wat informatie bekijken.

En ja mannen we mogen aan onze doorwateringen beginnen, Johan had daarvoor lieslaarzen bij om eerst te gaan kijken hoe diep het was en of er niet teveel grote stenen in de weg liggen.

Gaan we daar op wachten Dirk?

Nee hoor.

Luc rustig hé voor een mooie foto.
Jaja

En dan kwam Johan nog.

Iets verder mocht Johan nog eens het water in.

Ondanks de regen en wind zag iedereen het wel zitten



Nat hé

In Landmannalaugar wilde we eigenlijk een dag blijven omdat Sven en Floor graag wandelen en bij goed weer is het hier perfect, maar omdat het bleef regenen en voor morgen ook zijn we via de F208 noordwaarts gereden.



In Hrauneyjalón besloten we door de stormwind en regen om terug binnen te slapen.



Hier kon Sven weer een lekkere maaitijd maken namelijk scampi’s, een vier sterren restaurant dat wij bij hadden. We maakten er nog een zeer gezellige avond van.
Woensdag19/08/2009
Rustig opgestaan er stond ons bij dit weer, weer een zware avontuurlijke dag te wachten namelijk de F26 met nog meer doorwateringen, maar eerst een stevig ontbijt. De F26 is al snel mooi om te rijden.

En er waren nog dappere mensen onderweg.

Is hier de bushalte?

Ha, daar is de bus al.

Door de regen is het lavazand prima te rijden, maar op sommige stukken lag het wat verraderlijk en Dirk liet hem hier even door verrassen en motor tegen de grond.

Been tegen de cilinders, dat gaf voor de rest van de reis alle kleuren van de regenboog maar voor de rest geen noemenswaardige verwondingen. Moto pinker stuk, schermbevestiging afgebroken, kofferdeuk maar allemaal snel op te lossen.

En het vertrouwen was al snel terug.

Wat voelde we ons hier weer klein.



De regen werd af en toe weer wat meer, maar al bij al viel het best mee.

En Johan kreeg al assistentie bij het aantrekken van zijn lieslaarzen.

Duurt dat hier nog lang?

Deze is heel goed te doen mannen.

Ik zal het eens voordoen, oeps toch een steen in de weg.

Daarnaast gaat veel beter.



Waterpret genoeg hier op de F26

Voor het eerst, en ook voor het laatst komen we motorrijders in het binnenland tegen. Twee Nederlanders die ik dan nog herkende ook, ik was in juni op een lezing over IJsland van motorsideroads en deze twee waren daar ook. Voor hen was het ook de eerste motorrijders die ze tegen kwamen, gezellig babbel mee gedaan.



En daarna ging iedere zijn weg verder. De 4x4 rijders namen de meeste foto’s, maar zelf wilden ze ook wel eens graag op de foto en offerde ik mij daar graag voor op.

En dan had ik ook mijn jogging moment.

En dan gas naar de andere twee die al doorgereden waren.



Even stoppen voor dit prachtig landschap.

Nu hoe later op de dag hoe dieper de doorwateringen, maar het bleef plezant.

Voor Johan mocht het tot hier komen.

Jaja



Veel doorwateringen na elkaar.

Regen en veel doorwateringen lieten mijn moto stilvallen, bougies nat en na enkele malen te starten wat rook maar voor de rest van de reis geen probleem.

Dirk had hetzelfde voor op enkele meter van elkaar.
Johan begon moe te worden en legde zich er letterlijk bij neer.

Toch nog allemaal de overkant gehaald.



Johan kon er gemaakt mee lachen, wetende dat de volgende doorwatering weer niet ver is.

En onze badmeester zag dat het goed ging.







Maar de op de kaart laatste doorwatering, er zijn er door de regen wel meer maar minder diep, die laatste was er teveel aan. Namelijk door de regen was deze niet veel dieper dan de anderen maar de stroming was hevig, zo hevig dat Johan te voet zich niet kon recht houden. Zelfs de plaatselijke ranger kwam ons waarschuwen het beter tot morgen uit te stellen. Hier is wel wat overleg geweest om het niet te doen hoewel ik het wou maar dan moest de rest volgen, ik kon niet stroomopwaarts terug. Johan zijn moed zakte diep in zijn schoenen.

En uiteindelijk leek het verstandigste om de iets terug liggende noothut te nemen om te overnachten en morgen terug te proberen, dus enkele doorwateringen terug tot aan deze hutten.

Deze hutten dienden voor een dergelijk voorval maar ook voor dappere wandelaars zo ontmoete we Bertrand een Fransman die IJsland te voet doorkruiste maar wel wat uitgehongerd was met enkel wat noodrantsoentjes, in het binnenland kan je niets kopen van voedsel. Onze kok Sven maakte op dat ogenblik spaghetti klaar en Bertrand kon mee eten zo kwam hij terug op krachten. Sven had heel veel klaargemaakt zo kon er nog een Frans gezin van mee eten. Bertrand maakte samen met ons er een gezellige avond van.

Iedereen bleef binnen slapen behalve Bertrand hij zetten moederziel alleen zijn tentje buiten, hij was morgen vroeg van plan te vertrekken.

Donderdag 20/08/2009
Het zag er niet hoopgevend uit, het had namelijk de hele nacht gestormd en geregend dus zal het niet beter zijn dan gisteren. Nu moesten we beslissen om het te riskeren of om terug te keren maar daar zal de doorwatering ook nog dieper zijn en is het enkele dagen verloren om op hetzelfde punt uit te komen. Samen met Sven gingen we met de 4x4 eens kijken, de eerste doorwatering was zeker nog evenveel als gisteren maar doenbaar. Het was al niet voor niets dat we tot hier kwamen Bertrand onze Fransman van gisteren stond hier te wachten op hulp om zich naar de overkant te helpen dit kon hij niet te voet en met rugzak. Sven reed met de 4x4 Bertrand naar de overkant en hier bleek dat de stroming blijkbaar nog meer was dan gisteren. De ranger kwam ook een kijkje nemen en zei het gaat stoppen met regenen en binnen een drie tal uur dan kan het misschien beter zijn. Met deze woorden gingen we terug naar de hut, en besloten hier niet op te wachten en misschien een kans te hebben dat het straks beter zou zijn. Dus alle doorwateringen van gisteren gingen we in de andere richting terug doen en de F26 in de andere richting is gelijk het een andere route is. Alles ging vrij vlot, veel minder foto’s dus was ik al een tijdje alleen aan het wachten op de rest.

Bleek het Franse gezin van gisteren met lekke band te staan en hadden dit blijkbaar nog nooit vervangen, Johan speelde hier dan maar de wegenwacht.

Ze wisten toch dat ik voor de volgende doorwatering normaal gezien ging stoppen, maar na zoveel doorwatering stop je niet meer voor maar erna zo kon ik van hen ook eens zelf foto’s nemen.







Zo waren we terug volledig, nog een mooi plaatje.

Maar deze Noren zijn nog tien maal dapperder dan wij.

Alles ging zeer vlot en zo waren we rond de middag al terug in Hrauneyjalùon, waar we even iets konden eten maar vooral ook terug konden tanken. Langs de F26, de268 en de 264 richting R1 en eens terug in de bewoonde wereld werd er terug voedsel voorraad voorzien en gelijkertijd kreeg de wagen een poetsbeurt. Er was ook een drankhal, dus mannen winkelen en vrouw poetst.

Daarna kwamen langs Seljalandsfoss een kleine maar hoge waterval.

En iets verder de Skogafoss, deze waterval behoort met een hoogte van 60m tot een van de grootste op IJsland.

Hier was ook een camping voorzien maar voor ons was deze veel te druk, en het is vandaag wel tot 15°C geweest maar nu begon het terug te regenen en koelde het snel af. De plaatselijke jeugdherberg was ook volzet, enkele guesthous ook en verder gelegen jeugdherbergen ook. Tot we uiteindelijk aan Vik een guesthous vonden die nog een kamer vrij had. Met gezamenlijke keuken, dus Sven kon weer wat lekkers klaar maken terwijl wij de motoren eens onder handen namen, Johan zijn ketting had wat vet nodig, en Dirk had wat kleine knip en plak werkjes. We maakten er een gezellig avond van, en lieten iedereen eens proeven van de IJslandse Brennivin.

Vrijdag 21/08/2009
Doordat we in dezelfde kamer sliepen, en Dirk en ik de Brennivin gisteren wel lusten heeft de rest geen oog dicht gedaan. Er staan niet veel bomen op IJsland maar die hebben wij samen op een nacht wel omgedaan. Dirk en ik waren goed uitgeslapen, de rest liep er nog wel even als een zombie bij. Vandaag snelle rit langs de R1 die vertrok in Vik.

Aan de open vlakten van Eldhraun stond er weer een stevig windje, en nu is het wel uitkijken voor tegenliggers. Maar zolang de wind constant is valt het nog mee, tussen de bergen komt de wind van alle kanten. Iets verder was er een jeep van de weg gegaan en kreeg hem niet meer gestart. Weer even wegenwacht gespeeld en met zen allen de wagen terug naar boven geduwd en vervolgen ook in gang geduwd. Door de wind gingen de watervallen ook niet recht meer naar beneden.

Het IJs kwam in zicht.

Eerst de brug aan Skeiôarársandur over, het is in 1974 de IJslanders gelukt hier met behulp van lange strekdammen bruggen te bouwen die niet werden weggespoeld. Zelfs in1996 ging het mis, grote delen van de weg, verschillende bruggen en elektriciteitskabels spoelden weg door een enorme jölulhlaup. Deze was het gevolg van een uitbarsting van de vulkaan Bárôarbunga 80km verderop onder de Vatnajökull.


En de wind was er weer.

Daar was het eerste ijs de Svinafellsjökull een gletsjertong van de Vatnajökull.

Niet zonder risico hier op te klimmen blijkt uit dit bord.





Zo reden we de gletjermeren verder.

Tot aan het mooiste gletsjermeer Jökulsárlón.







Daarna wist ik nog een goed restaurantje zijn, en hoefde Sven voor ons niet te koken.

We zijn nog verder gereden tot Höfn en na de voor sommige luide nacht was iedereen blij nog eens in zijn eigen tentje te kunnen slapen. Mooi camping en er was nog Brennivin.
Zaterdag 22/08/2009

Iedereen had zeer goed geslapen, en bij het inpakken van de tenten begon het te regenen maar voor de rest werd het een mooie dag tot 12°C. Van Höfn reden we de R1 oostwaarts en ondertussen zijn hier de enkele onverharde ringweg ook asfalt geworden, zelfs als we route 96 probeerden daar was ook geen onverhard meer te zien. Net voor route 96 had Sven en Floor twee lifters mee in hum 4x4 ze nemen die altijd mee, dit hadden ze aan Landmannalaugar ook al eens gedaan en deze reden heel de dag mee. In Reyôfjorôur hielden we halt om onze magen te vullen. Langs route 92 naar Egilsstadir en hier waren we terug op de R1 waar we iets verder stopte om te tanken en Johan plots om de GSA een stukje ging rijden.

Dus nam ik even zijn Honda.

Nadat ik een afslag had gemist doordat die Honda heel wat minder remt dan mijn GSA zijn we maar terug gewisseld van motor, en zo Johan verlost van zijn natte droom. Daarna volgden we route 901 die zeker de moeite waard is.





Even terug de R1 op en direct route 864 naar Dettifoss waterval, op deze route stond er een BMW X5 in panne waar we niet konden bij helpen zijn oliepot was opengescheurd en de takeldienst was onderweg. De route 864 is anders veel simpeler te rijden dan de overzijde route 862 maar het lag er wel vochtig bij.

Dan de Dettifoss is 44m hoog en 100m brede waterval in de Jökulsá á Fjöllumgletsjerrivier gaat gemiddeld 193m3 water per seconde naar beneden. Jaarlijks voert deze rivier 5 miljoen ton klei naar zee.



Daarna reden we verder tot een camping in Lundur, maar deze was al einde seizoen en gesloten. En Johan was hier al ten einde van zijn krachten.

Iets verder was er nog een camping in Asbyrgi, deze was nog wel open maar de receptie was hiervan al gesloten. Maar die hadden we niet nodig, en zo zetten we ons tentje wel ergens neer het was al laat genoeg.

En we moesten nog eten.

Zondag 23/08/2009
Voor vandaag ging de groep het iets rustiger aandoen en stond er een whale watching in Husavik op het programma, ik heb dit twee jaar geleden gedaan en heb met de groep afgesproken dat ik de te diepe doorwatering op de F26 in mijn eentje wilde proberen indien dit verantwoord was. Voor dat er iemand wakker was had ik mij verfrist, tentje afgebroken en om 8u reed ik weg en daar zijn ze blijkbaar wel van wakker geworden. Langs route 85 reed ik naar Husavik en het zonnetje begon al te schijnen.

In Husavik was het nog zeer rustig.

En eens daar voorbij begon ik de kleine baantjes op te zoeken.

Richting Goôafoss een waterval in de Skjálfandafljót, ondanks zijn geringe hoogte (12m) is het een van de bekendste watervallen van IJsland.

Hier aan route 844 kon het echte off-road rijden beginnen, en de brug over naar route 842 waar ik nog geen enkele wagen was tegengekomen zo vroeg op de dag tot er daar plots iemand uit de struiken kwam gekropen en teken deed om te stoppen. Bleek dat ze net een ongeval hadden gehad met hun huurwagen, ze zijn beginnen slippen op een op het zicht onschuldige kiezelweg. Op het eerste zicht bleken ze zelf door hun airbag ongedeerd te zijn maar hun huurwagen was voor de schroot, redelijk in schok wisten ze niet goed wat te doen en na wat gepraat in het Engels bleken het uiteindelijk Nederlanders te zijn die nog maar net aan hun reis in IJsland waren begonnen. Het was voor hen al een opluchting om in het Nederland verder te kunnen praten en zei hun, best de huurmaatschappij op te bellen voor dit verder af te handelen maar ze waren te veel in schok en wisten niets meer van papieren en telefoonnummers liggen en ze vroegen om hulp. Ik reed naar het dichtstbijzijnde dorp (=1huis en 1 boerderij) belde daar aan en vroeg om hulp omdat er iemand een ongeval had gehad, maar de reactie was zeer rustig alsof het hier normaal is dat er mensen van de weg geraken tot ik de foto liet zien en ze zagen dat het ernstig was.

Ze belden de politie en de hulpdiensten op en gingen direct mee helpen.
Ik kon mijn trip met wat vertraging verder zetten, en kreeg later van de Nederlanders nog een bedanking sms’je voor de hulp. Na zo’n ongeval begin je iets rustiger te rijden, zeker als je alleen off-road aan het rijden bent. De Aldeyjarfoss helpte al snel mijn gedachte weg van het ongeval, de Aldeyjarfoss is een mooie met basaltzuilen omgeven waterval in Skjálfandafljót.



Daarna begon pas het echte werk op de F26 en het was ook werken met zijn vele kronkels, heuvels, keien, zand, en lava was het zwaar maar puur genieten. Het was niet de bedoeling om alleen doorwateringen te doen maar door de regen waren er wel een paar die niet op de kaar staan en deze kleintjes zijn dan ook prima te doen en voor je het beseft ben je er alleen door gereden.

En nog eens.

Na een 150km off-road kwam ik op het punt waar we de vorige maal zijn gestopt omdat de stroming te hevig was, ik kwam hier redelijk snel aangereden en er stonden enkele oudere mensen foto’s van deze doorwatering te nemen zodat er bij mij de klik kwam van nu kun je niet gaan stoppen een foto nemen en terug rijden nu moet je erdoor. Zonder te stoppen voor te zien hoe diep, of hoe hevig de stroming reed ik erdoor en bij de iets verder gelegen doorwatering stonde er nog mensen foto’s te nemen dus deed ik hier ook het zelfde. Zonder na te denken stond ik hier wel even op mijn benen te trillen van man wat heb je hier gedaan, moest daar niemand gestaan hebben had ik er waarschijnlijk niet door gereden maar nu was het net het gevoel of ik had kweet niet wat gedaan. Nu alleen kan je van jezelf geen foto nemen en moest ik de andere toch wel vertellen dat ik dit wel gedaan heb. Bij onze vorige overnachting in de hut had Sven zijn kruidenpotje in de keuken laten staan, als bewijs dat ik er was geweest ging ik dit potje halen en nam er een foto van, zo wisten ze dat ik de twee doorwateringen zeker door ben geweest en ook het vele volk in deze omgeving stond er mee op. Let op het kruidenpotje op het zadel.

Nu hadden we dit wel gedaan maar we moesten er nog eens terug door, hoewel dit met de stroming mee minder moeilijk is was ik toch blij er terug door te zijn en daar stonden weer veel mensen foto’s te nemen alsof ze nog nooit een motor door het water hadden zien rijden. Er zullen heel veel spektakel foto’s genomen zijn maar zelf kon het enkel stilstaand wat verder op.

Even de rest van de groep gebeld om dit te melden dat het een makkie was, en ook om te horen hoe ver zij op de route zaten. We hadden namelijk met elkaar terug afgesproken in Akureyri en ze zaten nog in Húsavik voor hun whale watching. Daarna begonnen we weer aan een 150km off-road tocht met mooi uitzicht en veel lavagrond.





De regen die ik af en toe had maakte het scherm er nog meer wat IJsland uitzicht van.

Nu ik wist dat de groep nog in Húsavik kon ik de terugweg wat rustiger aandoen en aan de F752 en de F881 was ik van plan deze doorwateringen eens te proberen maar het verstand en de vermoeidheid zei hier doe maar dezelfde route terug je weet niet hoe de andere doorwateringen zullen zijn. De vermoeidheid had niet alleen te maken met de 300km off-road maar ook met s’morgens geen ontbijt en voor de rest had ik mijn camelbag, een cola en een mars waar ik het heel de dag mee moest doen. Op de terugweg iets meer gestopt maar voor de rest ging het prima, en na de F26 kwam ik terug voorbij de plaats van het ongeval deze morgen, en de wagen was toch weg geraakt. Route 842 afgereden tot aan de Goôafoss en daar zag ik in de verte twee motorrijders en een 4x4 rijden, daar naartoe gereden en zo had ik de rest van de groep al vroeger terug gevonden. Bij het afzetten van mijn helm zijden ze direct van, jij ziet er best moe uit, en dat was ook zo. Ik liet hen rustig de Goôafoss bekijken en spraken iets verder binnen af om iets te eten en ons verhaal van de dag te vertellen. Bij hen was het niet zo goed meegevallen ze hebben in plaats van de voorziene 1u30 zeetrip, drie uur aan het rondvarren geweest om een walvis te zien.

Dit in de zeerkoude temperatuur het was vandaag rond de 5°C en zonder resultaat ze hebben geen enkele gezien. Als ze ooit nog eens terug komen mogen ze gratis mee voor een volgende toch maar daar waren ze nu niets mee. Daarna reden we samen naar de camping in Akureyri de grootste plaats van Noord-IJsland waar we s’avonds een wandelingetje maakte, een goed restaurantje en bij een goed drankje sloten we deze dag af. Ik hoef er geen tekening bij te plaatsen dat ik na twee minuten in mijn tent al ver in dromenland was.
Maandag 24/08/2009
Rond 7u werden we gewekt door hevige regen op de tent, iedereen bleef schuilen tot 9u30 voor dat het minderde met regenen. Gelukkig konden we ontbijten onder een afdak, maar eer alles was ingeladen en zich had gedoucht was het al 11u30 voor we vertrokken. De regen stopte en het werd zelfs warm tot 15°C. We reden een groot stuk langs de R1 al meer wat richting Reykjavik op, en hielden ons hier aan de snelheid er reed hier veel politie rond die je enkel op de R1 ziet.

Eens ter hoogte van Bifröst was het genoeg R1, en na wat voedselvoorraad namen we route 528 en deze was gelijk super rijden en bij 15°C kreeg je snel het gevoel dat het veel warmer was.





Daarna langs route 527 en de 522 tot Stafholtstugur route 50 op en in Skrûôur naar een camping, maar deze was niet meer open en werden verder door gestuurd naar Reykholt voor de volgende camping maar hier kwam een wind opzetten zo hevig dat we de camping niet haalde en iets terug reden waar we een slaapzak accommodatie hadden gezien. Zeer groot huis met keuken, woonkamer alles erop en eraan zodat Sven weer wat lekkers kon klaarmaken en waar we weer een gezellige avond van maakten.
Dinsdag 25/08/2009
De wind was er nog wel, maar niet meer zo hevig als gisterenavond. Alles werd weer zeer relaxt ingepakt we hadden tijd en zaten niet meer zo ver meer van Reykjavik verwijderd. Via route 518 en de F578 reden we eerst nog langs Surtshellir lavagrot in het lavaveld Hallmundarhraun, het lavaveld is zo’n 70km lang en afkomstig van een spleetvulkaan tussen de Eiríks en Langjökull.



De F578 is ook een mooi route.





En daarna via de F550 langs de Kaldidalur waar het eveneens zeer mooi rijden is.

Met nog wel voldoende wind.

Het was nog puur genieten dit zijn jammer genoeg onze laatste off-road routes.

Via route 52 reden we verder tot aan Pingvellir http://www.thingvellir.is/english/
Een nationaal park dat deel uit maakt van een 6km brede en 40km lange verzakking, die het oosten en westen wordt begrensd door kloven en scheuren en in het zuiden door het Pingvallavatn. Pingvellir toont op een heel mooie manier de Midden-Atlantische rug. Het is de geologische grens tussen het Noord-Amerikaanse en het Europese continent.



Na een uitgebreid bezoek reden we verder via route 360 en 431 naar Reykjavik. Hier begon het terug te regen en gingen we terug op zoek naar een binnenplaats, als de grootste stad in zicht komt is het niet meer zo mooi.

De jeugdherbergen waren hier volzet, en de gasthouse hadden niet meer voldoende vrij voor 5 personen, en zo kwamen we bij een goedkoop hotelletje terecht niet ver van het centrum en de wegen en de motoren mocht hier voor het eerst binnen staan. Daarna zijn we op stap geweest in het centrum, en om onze honger te stellen kwamen we bij een restaurant terecht waar ik uiteindelijk de IJslandse specialiteit kon proeven namelijk puffins (papegaaiduikers) dit was zeer lekker. Het zijn niet de vogeltjes die hier rond vliegen, maar ze worden privé gekweekt om te eten. Johan en Sven hielden het bij walvis ook een IJslandse specialiteit, en ook zeer lekker klaar gemaakt. Nog een goede fles wijn erbij en zo hebben we de zaak hier als laatste verlaten.
Woensdag 26/08/2009
Vandaag was de tijd om onze bagage wat te organiseren, we moeten onze motoren terug afleven bij de maatschappij Samskip en er moest al een groot deel bagage mee, waaronder ook onze vele sterke drank ergens moesten in verstoppen. Het verliep veel sneller dan het afhalen van de motoren, we moesten ook niet meer langs de douanen dus het was snel afgehandeld en hadden nog een halve dag vrij. Maar zo zonder motor was de reis eigenlijk gedaan, auto proper gemaakt om morgen af te geven en in Reykjavik wat gaan winkelen en nog eens goed eten. S’avonds gingen we terug naar dezelfde jeugdherberg die op voorhand was geboekt. Hier hebben we een goede afsluitavond van gemaakt, maar geen oog dicht gedaan er hadden er nog wel wat te vieren.
Donderdag 27/08/2009
Zeer vroeg opgestaan we moesten al vroeg op de vlieghaven zijn, en iedereen had maar een maximum twee uurtjes geslapen. Auto terug afgeleverd en Johan had het moment gevonden om zijn postkaartjes te versturen, namelijk in de vlieghaven zelf, eens kijken wie het eerst thuis is.

Op het vliegtuig was het bij ons zeer stil, en daarna de trein op waar we in Roosendaal afscheid namen van de groep en het vrouwtje mij hier stond op te wachten. Einde van een super mooie reis.
Woensdag 02/09/2009
Vandaag met Johan en Dirk terug afgesproken om onze motoren af te halen in Rotterdam.
Hier was het papierwerk dan weer wel iets meer dan het brengen van de motoren, maar uiteindelijk hadden we alles netjes terug. Even op dezelfde plaats als het brengen een foto nemen, maar dan veel minde enthousiast.

Bij Johan en mezelf gingen ze de bestelwagen in, en Dirk reed zo naar huis.

EINDE
Wie veel tijd en veel foto’s wil zien kan zoals gewoonlijk terecht op:
http://lucboxer.smugmug.com/Travel/2009 ... 2225_ku77r

[luc boxer]

.

[MOTOBLOG]

Leuk om te lezen, Luc ... enkel spijtig van dat stukje walvis

[luc boxer]

.

[Kris adv]

mooi , doet een mens dromen

[mort]

zeer mooi verslag, zoals gewoonlijk

[luc boxer]

.

[Shulty]

De moeite, Luc...

[Nahoj]

ziet er zo formitastis uit!

[luc boxer]

Voor wie tijd en zin heeft ons reisverhaal staat er volledig op.

[-Fred-]

Niet teveel maar voldoende tekst, eveneens de prachtige foto's op een schitterende locatie maken dit reisverslag één vd beste / mooiste van het jaar.

Een tanktas vol Oscars (en nog meer modder) wens ik je toe

[pvde]

Yep,
Super, wat een prachtige reis, toffe foto's en een mooi verslag
Houdoe

[albatros]

INDRUKWEKKEND MOOI!!!!!!!!!!

[RUSOR]

Zeer knap jongens en goed geschreven en aangenaam te lezen verslag

GRTS Danny

[martin 1100 gs]

Prachtige reportage, een reis om van te dromen!!!!

martin en greet

[luc boxer]

Nog een filmpje bij geplaatst.
http://www.youtube.com/watch?v=cLoyEwQy ... rofilepage[/video]

[RBee]

Ziet er fantastisch uit, knap Luc.

[Koppel!!]

YOO

Heb nu zelf ff de tijd genomen om dit verslag te lezen, en 't is een mooitje

Prachtige locatie, mooie wegen en serieuze doorwadingen, en drie straffe kerels, sterk gedaan

Grtz, Philip!

[luc boxer]

Nog twee filmpjes om gelijk terug te willen vertrekken.
http://www.youtube.com/watch?v=f_WRdGGO ... rofilepage[/video]

http://www.youtube.com/watch?v=7ambk-kK ... rofilepage[/video]

[luc boxer]

Hallo allemaal,

Dirk Allaert geeft een mooie foto voorstelling avond op vrijdag 19 Februari van onze reis.



Iedereen die belangstelling heeft in IJsland, of gewoon een avond gezellig onder motorrijders wil doorbrengen is van harte welkom.
Ik weet niet welke foto’s hij geselecteerd heeft maar ik zal er ook wel zijn en voor wat meer toogpraat weet je mij wel te vinden.

Samenkomt rond +/-19u en begin voorstelling rond +/- 20u

Alles heeft plaats in de zaal achteraan Bistro-Restaurant Tregenata, Hundelgemsesteenweg 847, Merelbeke

http://www.tregenata.be/info/route.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

GPS:N50 96.593 E3 73.630

[Jo De Paepe]

Samenkomt rond +/-19u en begin voorstelling rond +/- 20u

En welke datum ??

[luc boxer]

op vrijdag 19 Februari

[Kris adv]

Hallo allemaal,

Dirk Allaert geeft een mooie foto voorstelling avond op vrijdag 19 Februari van onze reis.

Staat genoteerd