Wij zijn al jaren lid van de vereniging Tchernobil kinderen vzw.
En hebben daar een meisje (anna) die sinds haar 8 jaar alle jaren bij ons komt op verlof voor 2 maand sindsdien word ze er dit jaar in augustus 24 jaar en zijn wijzelf kinderloos en proberen al +/- 6 jaar haar hier te houden, (een soort adoptie) maar botsten op allerlei muren van gewapend beton zeg maar.
Dan 3 jaar geleden leren wij op een eetfestijn iemand kennen die zeer hoog geplaatst is in die branche & ging hij het eens proberen, ikzelf en mijn vrouw zijden in ons eigen van ja ja veel blabla maar weinig doen, tot deze nammidag om 14,00 uur wij bericht kregen via post en tel dat ons anna op 1 september bij ons mag blijven voor altijd.
Ge begrijpt dat ik & mijn vrouw niet meer wisten wat zeggen of doen want ons geluk had ons nen krop in ons keel geschoten en tranen in ons ogen.
Ik heb direct deze bepaalde persoon gebeld en hem ons vreugde meedegedeeld en hem hartelijk bedankt en hem uitgenodigd op nen fameuzen dinee het mag kosten wat het wilt maar nu hebben we eindelijk wat we al lang verwachten.
Dit wou ik hier met jullie delen want mijn vreugde heeft voor het ogenblik geen grenzen.
Hierbij een paar foto's van ons anna, links is ons anna & rechts mijn vrouw
En ja ze is nog vrij spreekt nederlands en ze ziet er goed uit.


Bougimain








